โจ ภานุพล เอกเพชร
“ก่อนหน้าที่จะเข้าไปอยู่ในบ้าน ผมเป็นคนที่ไฮเปอร์พอสมควรนะและติดการสื่อสารด้วย ติดทั้งโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ตนั่นแหละ โดยเฉพาะอย่างหลังนี้ใช้บ่อยมากๆๆๆ แต่พอเข้าไปอยู่ในบ้าน ผมก็ปรับตัวได้ เรารู้กติกาอยู่แล้วไงครับเลยไม่เครียดเท่าไร ผมจะพุ่งความสนใจไปที่เรื่องการร้องเพลงตามโจทย์ที่ได้มามากกว่า เพราะพื้นฐานของผมทางด้านนี้ไม่ดีนัก แต่ลึกๆ ก็รู้ดีอยู่แล้วว่ามีคนที่รักเราคอยให้กำลังใจอยู่ข้างนอก
อาทิตย์แรกผมเกร็งเหมือนกันนะเรื่องขึ้นเวที แต่พอเห็นป้ายชื่อที่เชียร์ตัวเองแล้วก็ใจชื้นขึ้น ถึงแม้ว่าพอมาดูให้ชัดๆ แล้วจะกลายเป็นคนในครอบครัวทำให้ก็ตาม (ยิ้ม)  ก็ยังรู้สึกดี มันอบอุ่นว่าอย่างน้อยๆ คุณยาย คุณแม่ก็ยังคอยให้กำลังใจเสมอ สิ่งดีๆที่คนในครอบครัวทำให้นี่แหละเป็นพลังใจอย่างแรกของผมเลย ทำให้ผมไม่เหนื่อย ไม่เครียดที่จะเรียนรู้
ผมทึ่งกับความรู้สึกดีๆ ที่แฟนๆ ให้ผมนะ บางคนให้ของที่มีค่ามากๆ อย่างที่ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะเอามาให้ผมได้ อย่างพระพิฆเนศงาช้าง มีคุณพ่อคนหนึ่งเขามีอยู่ 2 องค์ ก็ให้ลูกองค์หนึ่ง ส่วนอีกองค์หนึ่งให้ผม โอ้โฮ... มันเป็นความรู้สึกที่ยากเกินอธิบาย นี่เขารักเรา หวังดีกับเราเสมอลูกของเขา ขนาดนั้นเลยนะ มันมีค่ามากๆ จนผมต้องมานั่งนึก เราได้ทำอะไรให้เขารู้สึกดีเพียงพอหรือยัง 
วันนี้ผมไม่ได้สนใจว่าจำนวนแฟนคลับของผมเท่าไร สนใจสิ่งดีที่เขาให้เรามากกว่า  ไม่ว่าจะเยอะหรือน้อยก็เพราะพวกคุณนั่นแหละ ที่ทำให้ผมอยู่ในบ้านได้ ทำให้ผมมีวันนี้ บางคนเสียเงินทองเพื่อโหวตให้ผมไปเยอะแยะ ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันไม่เคยพูดคุย ไม่ใช่ญาติ  อยากจะลงไปกราบเท้า ขอบคุณ ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองมีค่าขนาดนั้น”