เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก 2 ปี ผ่านไปหลังจากที่หนุ่ม “ ดอน ธีระธาดา ” ตัดสินใจบินลัดฟ้าไปหา ประสบการณ์ในด้านการแสดงที่เมืองมายาฮอลลีวู้ด ประเทศสหรัฐอเมริกาโน่น ครั้นหนุ่มดอนกลับมาเยือน เมืองไทยแม้เพียงชั่วเวลาไม่นาน เราก็จัดการคว้าตัวหนุ่มเนื้อหอมมาเป็นนายแบบหน้าปกให้บรรดาแฟนยล แก้คิดถึง      Working      ผมเพิ่งย้ายไปอยู่อเมริกาได้ประมาณ 2 ปี ไปหาประสบการณ์และทำงานอยู่ในแวดวงฮอลลีวู้ด ทำหลาย อย่างมากเลยครับ ทำตัดต่อ เรียนการแสดง เรียนสตั้นท์ ผมทำงานสตั๊นท์มาหลายเรื่องอย่างเช่น pirate of Caribbean ภาคสองและสาม New World เล่นกับ โคลิน ฟาร์เรล Fast & Furious ภาคสาม Stealth และ The Visiting เล่นกับนิโคล คิดแมน นอกจากนั้นก็แสดงละครทีวีเรื่อง Alias แล้วก็เพิ่งถ่ายโฆษณาของอเมริกา      ความแตกต่างกันอย่างมากนี้ ทำให้ผมมองเห็นข้อเสียของวงการบ้านเราเหมือนกัน ไม่ใช่เมืองไทยทำ ไม่เป็น เมืองไทยทำเป็นนะเพียงแต่ว่าการลงทุนของไทยไม่เหมือนกัน ที่อเมริกาจะลงทุนร้อยล้านเหรียญ ถ้า เป็นเงินไทยก็สี่หมื่นล้าน ซึ่งไม่มีทางที่จะทำกันได้ในประเทศไทย นอกจากนั้นก็เป็นเรื่องระบบของทีมงาน อย่างนักเขียนที่โน่นจะค่อนข้างเก่งกว่าและค่าตัวแพงกว่าเยอะ เขียนหนังเรื่องหนึ่งได้เป็นล้านเหรียญแล้ว ก็สี่สิบกว่าล้านเราแล้ว นักเขียนในเมืองไทยได้ไม่เท่าไรเอง นักเขียนเมืองไทยคนเก่งๆ ก็เลยไม่กล้าที่จะทำ งานตรงนี้ เพราะค่าตัวน้อยไง ก็เลยเสียตรงนี้      Experience      ตั้งแต่ทำงานมา เฉินหลงเป็นคนเดียวที่ผมชอบเวลาทำงานร่วมกัน และมีความสุขที่ได้ทำงานกับเขา ผม ทำงานกับเขามา 6 ปีแล้ว นอกจากนั้นก็ได้ทำงานกับคนดังเยอะ อย่าง จอห์นนี่ เดปป์, ออลันโด บลูม, โจว เหวินฟะ นิโคล คิดแมน เยอะจนจำไม่ได้ บางคนก็ Friendly ดี มีบางคนที่ก่อนที่จะทำงานกับเขา ผมไม่ค่อย ชอบเขา เห็นเขาให้สัมภาษณ์แบบขี้เก๊ก แต่พอทำงานกับเขา โอโหนิสัยดี ดูแลเราดีมาก โอเคเลย อย่างออลัน โด บลูมก็เป็นคนเฉยๆ เวลาเข้าฉากกับเขาไม่ค่อยได้คุยอะไรมากมาย      ที่ผ่านมาตั้งแต่ทำงานในอเมริกา โจวเหวินฟะทำงาน professional ที่สุด นี่คือความต่างระหว่างคนเอเซีย กับคนฝรั่งที่ผมสังเกตเห็นคือ คนเอเซียตั้งใจทำงานมากกว่าฝรั่ง ดาราฝรั่งใหญ่ส่วนใหญ่จะขี้เกียจ คือจะมี สแตนอินมาอยู่เป็นตัวแทนอยู่เวลาที่เขาเซ็ทกล้อง แล้วโจวเหวินฟะคนเดียวที่ยอมเหนื่อย ยอมร้อนอยู่ข้างใน ตลอด เวลาไม่ถ่ายก็จะท่องบทตลอด คนอื่นก็จะสบายๆ ไม่ซีเรียส แต่ขี้บ่นมากๆ
	Copyright 2005 Demand De l' homme