ประมวล  ทุ่งปรือ จบการศึกษาคณะจิตรกรรมฯ  มหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี 2540  ในช่วงของความสับสนลังเลว่าเขาจะอยู่ได้ด้วยการทำงานศิลปะหรือไม่ คนคนหนึ่งก็ทำให้เขามองเข้าไปในเงาความคิดของตัวเองอย่างพิจารณา "เวลาที่ผมมองดูรุ่นพี่ พี่ยุทธ (  ยุทธ  สุริพงศ์  ) ผมเห็นเขาเขียนรูปด้วยหัวใจที่ร่าเริง ไม่มีความกดดัน ไม่มีความสับสน ผมศรัทธาที่เขาสามารถ อยู่ด้วยการดำรงความคิดของตัวเองไว้ได้อย่างมั่นคง ไม่อยากเรียนก็เลิกเรียน มุ่งหน้าทำงานศิลปะอย่างจริงจังกับมัน  ผมหันกลับมามองตัวเอง อยากทำงานศิลปะบ้าง แต่ผมกลับเข้าๆ ออกๆ กับการทำงานบริษัทหลายแห่ง ทำมาแล้วหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นออกแบบฉาก  ออกแบบสินค้า กราฟิค ออกแบบบรรจุภัณฑ์ ฯลฯ และทุกครั้งที่ลาออกก็เขียนเหตุผลว่าจะไปเขียนรูป ผมก็เขียนรูปจริง แต่เขียนแล้วไม่มีคนซื้อ เงินหมด  ก็กลับไปทำงานบริษัทอีก

   ครั้งสุดท้ายที่กรอกเหตุผลในใบลาออก ผมก็บอกจะไปเขียนรูป ครั้งนี้ผมตัดสินใจว่า ต้องทำให้ได้ ผมขอไปอยู่กับพี่ยุทธที่เชียงใหม่ ตั้งใจทำงานออกมาก่อน 1 ชุด  เพื่อให้ตัวเองได้เห็นความคิดของตัวเอง  เขียนมาก่อน ดีไม่ดีแล้วค่อยมาว่ากัน ตอนนั้นตื่นมาเขียนรูปเขียนทั้งวัน ตกเย็นก็นั่งถกกับกันด้วยเรื่องศิลปะ ปรัชญา ความคิด เป็นอย่างนี้อยู่นานจำเจแต่ไม่เบื่อ มันกลับทำให้ผมมีพลัง ทำให้ผมไม่กลัว ไม่ใช่ว่าเพราะขายได้นะ ไม่กลัวเพราะไม่มีความกดดันมาวางกรอบครอบความคิดที่ไม่กล้า หรือกลัวไม่มีจะกิน ของเราไว้"