ในสาระบบของนางร้าย ผู้สามารถยึดพื้นที่หัวใจของหนุ่มๆ กลัดมันไว้ได้อยู่มือ  ต้องมีชื่อของสาวคนนี้เขาไปติดโผ
“เป้ย ปานวาด เหมมณี” ถึงแม้จะเข้าวงการมาไม่นาน แต่ความสามารถและความเซ็กซี่ที่ล้นเหลือก็ทำให้เธอแจ้งเกิดได้อย่างรวดเร็ว มีคนใกล้ชิดในวงการของเธอคนหนึ่งเคยกระซิบบอก Demand ว่า เป้ยเป็นนางร้ายที่น่ารัก และมีเสน่ห์ ด้วยความตรงไปตรงมา การพูดจา ความมีศิลปะ และการใช้ชีวิตที่มีจังหวะจะโคน  ตรงข้ามกับภาพผู้หญิงฉาบฉวยดังในที่เห็นในจอสิ้นเชิง... และเราก็เชื่อว่า คุณเองก็อยากรู้ว่าเธอเป็นเช่นนั้นจริง ดังที่ถูกพูดถึงหรือไม่...
   เด็กใต้ตาโต
เป้ยเกิดที่เบตง จ.ยะลา ตอนนี้ญาติๆ เป้ยก็ยังอยู่ที่นั่นนะคะ ครอบครัวเราเป็นคนจีน แม่กับพ่อแยกทางกันมาตั้งแต่เป้ยยังไม่เกิด แม่ค้าขายค่ะ อยู่ที่หาดใหญ่  แต่ก็ไปๆมาๆระหว่างเบตงกับหาดใหญ่ เป้ยเลยโตมาด้วยมืออาม่า จนเรียนมัธยมต้น ถึงได้ย้ายไปเรียนที่หาดใหญ่ ไปอยู่กับคุณแม่พักหนึ่ง ไปได้ไม่ได้นาน อาม่าก็มาตามกลับเพราะคิดถึง เป้ยก็เลยกลับไปเรียนที่เบตงต่อจนจบมัธยมปลาย เด็กๆ ทโมนมาก แล้วญาติรุ่นพี่ก็เป็นเด็กผู้ชายซะส่วนใหญ่ เป้ยเลยติดเล่นแบบผู้ชาย ไปลุยเล่นน้ำตก หรือไม่ก็ไปเล่นในสวน บ้านเรามีสวนผลไม้กับสวนยาง ก็ไปเล่นกัน เป้ยว่าตัวเองเป็นเด็กที่มีความสุขมาก แล้วบรรยากาศที่บ้านก็ดีด้วย เบตงเป็นเมืองในหมอกนะคะ อากาศไม่ร้อน ไม่หนาว คนในสังคมก็น่ารัก ต่างคนต่างก็ทำมาหากิน ช่วยเหลือกันไป อย่างวันนี้บ้านโน้นทำแกง ก็เอามาแบ่งบ้านนี้กิน เป้ยว่ามันอบอุ่นแล้วก็มีมิตรภาพ แล้วก็อาหารที่นั่นอร่อยด้วยนะ ไก่เบตงนี่สุดยอดแล้ว เฉาก๊วยก็ขึ้นชื่อ พูดแล้วอยากกิน...(ยิ้ม) ที่เบตงจะมีคนจีนกับคนไทยอยู่กันมากหน่อยไม่ค่อยมีคนอิสลามเท่าไร แต่ที่ตัวเมืองยะลานี่ตรงข้าม มีคนอิสลามมากที่สุด แต่สมัยนั้นเราก็อยู่กันอย่างมีความสุขดี ถ้อยทีถ้อยอาศัย   แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ถึงสถานการณ์จะไม่รุ่นแรงเท่าที่ปัตตานีหรือนราธิวาส แต่มันก็ไม่เหมือนเดิม เสียดายนะคะ คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ กลัวว่าจะไม่มีภาพดีๆ แบบเมื่อก่อนอีก
    สาวหัวศิลป์

ชีวิตเป้ยมาเปลี่ยนตอนจบม.ปลาย จริงๆ เป้ยเอ็นท์ฯ ติดวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่นะคะ แต่ไม่ได้ไปเรียน เป็นเรื่องหนึ่งที่เสียดายมาก อีกสองชั่วโมงจะขึ้นเครื่องไปลงทะเบียนแล้วนะ  แต่อาม่าก็โทร. มา ตอนนั้นท่านเริ่มไม่สบายแล้ว เป็นมะเร็งค่ะ อาม่าก็ขอว่าอย่าไปเลย เขาเป็นห่วง เป้ยเลยต้องเปลี่ยนที่เรียน ยังดีที่แอบไปสอบกันเหนียวไว้ที่ราชภัฏจันทรเกษม แล้วก็ติดสาขาประยุกต์ศิลป์ด้วยเหมือนกัน ก็เลยตัดสินใจเปลี่ยนมาเรียนที่วิทยาจันทรเกษม วิทยาเขตสงขลาแทน
    เป้ยรู้ตัวว่าชอบศิลปะมาตั้งแต่เรียนมัธยมต้น ทีแรกก็ไม่รู้ตัวหรอกว่าชอบ แต่พอดีโรงเรียนมีวิชาเลือกเป็นวาดรูป พอได้เรียนปุ๊ปเหมือนเจอสวรรค์ ชอบมากๆ  จะใช้เวลาก็กับมันนานกว่าวิชาบังคับอีกนะ เวลามีงานเกี่ยวกับประกวดวาดภาพที่นั่นที่นี่ เป้ยจะขออาจารย์ อาสาเป็นตัวแทนส่งงานไปประกวด แล้วชนะด้วยเลยเหมือนเป็นแรงผลักให้เราชอบมากขึ้นไปอีก แล้วยิ่งมาเห็นงานของอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัตน์ อีก เลยรู้สึกแบบ...ชอบมาก ชอบงานของอาจารย์มาก อยากเป็นแบบนี้ อยากทำแบบนี้ ถึงได้ตัดสินใจว่าจะเอ็นท์ฯ ทางด้านนี้
    เป้ยชอบสไตล์ศิลปะประยุกต์ เอาศิลปะไทยมาผสมกับศิลปะแนวใหม่ พอความอ่อนช้อยมาผสมความทันสมัยแล้วมันดูน่าค้นหา เชื่อไหม... ศิลปะเปลี่ยนคนได้นะ เพราะตั้งแต่เป้ยหันมาสนใจศิลปะเนี่ย  รู้ตัวเลยว่าใจเย็นขึ้นเยอะ จากทโมนมากๆ ก็เริ่มนิ่งขึ้นๆ (หัวเราะ)