ไหนๆก็มาแล้ว ผมจึงเลือกขึ้นไปยังระดับที่สูงที่สุดให้สมกับที่นายกุสตาฟ ไอเฟลเขาออกแบบไว้ ที่ระดับ 1,051 ฟุตเราจะ
ได้เห็นทิวทัศน์ของมหานครปารีสทั้งหมดในมุมสูง พร้อมๆกับความรู้สึกย้อนไปในอดีตและอยากจะขอบคุณบรรพชนชาติ
ต่างๆที่ได้สรรสร้างสิ่งต่างๆในโลกนี้เอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้รับรู้และชื่นชม
มาเยือนปารีสทั้งที สี่งที่จะขาดเสียไม่ได้อีกอย่างคือการได้ไปเดินอยู่บนถนนชื่อดังของโลกอย่างชองป์ เซลิเซ่ Champs
Elysees ที่หนาแน่นด้วยฝูงนักท่องเที่ยวและนักล้วงกระเป๋าฝีมือดีที่ฝากรอยมีดกรีดไว้กับกระเป๋าถือใบงามของเหล่า
ไฮโซเมืองบางกอกมาแล้วหลายราย ไม่อยากจะกล่าวถึงทีนี่มากนักหากไม่ได้นึกถึงสถานที่สำคัญอย่างประตูชัย Arc de
Triomphe ที่เป็นสัญญลักษณ์แห่งชัยชนะของท่านนโปเลียนที่ในตอนหลังกลายเป็นที่รำลึกถึงวีรกรรมของทหารหาญ
ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ยิ่งในยามที่เราไปเดินใกล้บริเวณประตูชัย เมื่อมองกลับมายังถนนชองป์ เซลิเซ่ เราจะเห็นมุมอัน
งดงามอีกมุมหนึ่งที่ปารีสพึงจะมอบให้พร้อมๆกับการรำลึกถึงย่านถนนราชดำเนินที่เราสร้างตามแบบอย่างชองป์ เซลิเซ่
เมื่อครั้งสมัยรัชกาลที่ 5
เมื่ออยากจะสัมผัสกับกลิ่นไอของปราสาทราชวัง ลองหาเวลาสักครึ่งวันนั่งรถไฟไปยังแวร์ซายส์ เพื่อชมพระราชวังชื่อ
ก้องโลกอันเป็นที่ประทับของกษัตริย์ของฝรั่งเศสตั้งแต่พระเจ้าหลุยส์ที่14 จนถึงหลุยส์ที่ 18 ความอลังการทั้งหลาย
ภายในพระราชวังอาจจะอยู่ที่ห้องกระจกที่เรียกว่า Hall of Mirrors ที่มีความงดงามของศิลปะเครื่องทองและงาน
กระจกรวมทั้งโคมไฟในยุคบารอคที่ขณะนี้กำลังซ่อมบูรณะอยู่ครึ่งห้องจนความอลังการลดน้อยลงไปเล็กน้อยแต่ก็ยังคุ้ม
ค่าที่ดั้นด้นมานับหมื่นกิโลเมตรจากบ้านมาดูที่นี่ ยิ่งถ้าได้มีโอกาสไปเดินชมสวนหลังพระราชวังที่มีความกว้างไกลสุดตา
ก็จะทำใด้ทริปปราสาทราชวังในวันนี้สมบูรณ์ขึ้นแบบไม่ต้องหาความยิ่งใหญ่ใดๆมาดูอีกแล้วในวันนี้