“จริงๆ แล้วผมชอบธัญญ่าอยู่ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เขาถ่ายละครกับเจ (เจตริน วรรธนะสิน) ผมเลยให้เจช่วยติดต่อให้ ก็โทรฯ ไปหา 2 – 3 ครั้ง แต่ไม่ได้คุยกัน มีอยู่วันหนึ่งโทรฯ ไปตอนดึก ธัญญ่าหลับไปแล้ว เลยโดนด่ากลับมา ผมเลยหายไปเกือบปี มีอยู่วันหนึ่งเจบอกว่าธัญญ่าอยากซื้อรถ ผมเลยใช้โอกาสนี้เข้าไปทำความรู้จัก เอาเอกสารเกี่ยวกับรถไปให้เซ็นที่บ้าน ตอนที่ผมทำคอนเสิร์ตไมโครกับอาหนุ่ย (อำพล ลำพูน) ผมก็ชวนธัญญ่าทำประชาสัมพันธ์ หลังจากนั้นก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆได้รู้จักกันมากขึ้น คุยกันมากขึ้น
  ตอนแรกที่ชอบธัญญ่าคงชอบที่หน้าตามากกว่า เพราะเรายังไม่รู้จักนิสัยใจคอเขา เห็นแต่ในจอทีวี พอมารู้จักกันจริงๆ เข้าแล้วนิสัยเขาธรรมดามาก แต่นิสัยของผมเขาไม่ชอบเลย เพราะผมเป็นคนใจร้อน อะไรนิดอะไรหน่อยก็โมโหแล้ว ช่วงแรกๆ ที่คบกันจะปรับตัวยากหน่อย ซึ่งผมก็พยายามปรับเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน คือก่อนจะโมโหก็ต้องคิดมากหน่อย จะทำยังไงให้หายลงได้ ต้องข่มตัวเอง ไม่เอา... ไม่โมโห เดี๋ยวนี้คิดมากขึ้น อาจเป็นเพราะโตขึ้น เมื่อก่อนทำอะไรไม่ค่อยคิด โมโหง่ายมาก เดี๋ยวนี้ตั้งแต่จะแต่งงานก็ดีขึ้นเยอะ ใจเย็นขึ้นอีกหน่อย
  ผมเป็นคนเซ็นซิทีฟ แต่ไม่โรแมนติกเลยนะ ไม่ค่อยแสดงออกหรอกว่ารักจังเลย ผมขี้อายครับ แต่จะเป็นอารมณ์แบบนึกถึงเป็นห่วงเป็นใย ไม่มีแบบซื้อของมาให้ ของขวัญวันเกิด ของขวัญวันวาเลนไทน์ก็ไม่มี ก็มีบ้างที่ทะเลาะกันแล้วผมให้ดอกไม้ แต่ธัญญ่าเขารับไม่ได้ เขารู้ว่ามันไม่ใช่... ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของผม แต่เขาก็ไม่ได้ผิดหวัง เพราะไม่ได้คาดหวัง เขารู้ดีว่านิสัยของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป บางคนอาจจะโรแมนติ๊ก โรแมนติก แต่นิสัยของผมเป็นแบบนี้ แต่เขารับรู้ได้ถึงความหวังดี ความจริงใจที่เสมอต้นเสมอปลายของผม”