แอนตี้ปริญญา
เด็กๆ พ่อหวังจะให้เรียนวิศวะ เรียนหมอ แล้วผมก็เป็นเด็กเลวมากไม่เอา แอนตี้
ปริญญามาก ให้เรียนวิทย์ไม่เรียน ไม่เรียน
วิศวะ ไม่สนใจไม่เรียน จนสุดท้ายยื่นคำ
ขาดกับพ่อ บิล เกตส์เรียนไม่จบแต่รวยที่
สุดในโลก แล้วทำไมผมต้องจบด้วย พ่อ
เสียใจมาก สักพักพ่อก็บอกว่าเออน่ะ...ในชีวิต
โอ๊ก จะไม่ทำอะไรเลยก็ได้แต่พ่อขอปริญญาตรีใบ
เดียวเอาจากไหนมาให้พ่อก็ได้ ผมเลยเข้า
ธรรมศาสตร์ เรียนแล้วก็ไม่ชอบ อยู่ๆ
ก็ไปเรียน Computer Science ซึ่งไม่เข้า
กับหน้าผมเลย (ยิ้ม) ไปเรียนแล้วชอบคอม
พิวเตอร์มากแต่ไม่ชอบฟิสิกส์ เคมี ชีวะ
เรียนอยู่ 3 ปีใกล้จบแล้ว อยู่ๆ ก็พยศพ่อ ไม่
เรียนแล้วไม่เอาไม่ชอบ พ่อบอกว่าถ้างั้นไป
เรียนภาษาไปเรียนเมืองนอก ผมเลยไปนิวซีแลนด
์ กลับมาจากนิวซีแลนด์ก็ไปอยู่สิงคโปร์ 2 ปี จากนั้น
ก็ไปอยู่สวิตเซอร์แลนด์ แล้วกลับมาเมืองไทย แล้ว
ก็กลับไปอยู่นิวซีแลนด์ใหม่ จากนิวซีแลนด์ก็ไปอยู่
อเมริกา เรียนด้วยเที่ยวด้วย ระหว่างที่ไปนิวซีแลนด์
ผมก็ลงเรียนรัฐศาสตร์ รามคำแหงไว้ด้วยใช้เวลา
2 ปี นิดๆ ก็จบ พอมาทำงานพักนึงก็เข้าใจพ่อ
เข้าใจสังคมปริญญาตรีแล้วว่าเป็นยังไงถ้ามีเด็ก
คนหนึ่งเดินเข้ามาบริษัทผมแล้วบอกว่า พี่รับผม
เถอะ ผมเนี่ยโคตรเก่งเลยนะ ผมคิดงานอะไรก็ได้
ผมสามารถครีเอทแคมเปญเลือกตั้งได้อย่างง่ายดาย
จบอะไรมา ไม่จบ คือเรากลายเป็นคน Need
ใบอะไรสักอย่างเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่ามาตรฐานของ
เราแค่ไหน ทุกวันนี้ถ้ามีรุ่นน้องหรือใครมาพูดว่า
ปริญญาตรีไม่ต้อง ผมก็จะบอกว่า เฮ้ย! เอ็งไม่
สามารถเดินเข้าไปบริษัทหนึ่งโดยเฉพาะบริษัทข้า
ข้าไม่รับแน่นอน ถ้าเอ็งบอกว่าชั้นเก่งสู้กับใครก็ได้
แต่ไม่มีใบปริญญา...ไม่ได้