Cooking
ผมชอบทำอาหารมากกกก... ติดเป็นนิสัยตอนไปอยู่เมืองนอก จริงๆ แล้วทำอาหารสนุกนะไม่ได้ยากอย่างที่คิด
ผมทำเป็นอยู่สองชาติคือญี่ปุ่นกับไทย อาหารญี่ปุ่นไม่ยากอยู่ที่วัตถุดิบ คือแป้งต้องดี น้ำมันต้องร้อน ส่วนอาหาร
ไทยผมว่าอยู่ที่ลิ้น ลิ้นต้องแม่นๆ ต้องชิน เพราะว่ารสของอาหารไทยต้องผสมกันเยอะ มีทั้งเปรี้ยว เผ็ด เค็ม หวาน
ในขณะที่อาหารญี่ปุ่นทำยากกว่าเพราะตัวแปรมันน้อย อย่างกุ้งเทมปุระเป็นของที่ทำยากมากนะ ดูง่ายๆ แบบนั้น
อุณหภูมิน้ำมันต้องเป๊ะ ส่วนผสมนี่ต้องเป๊ะ ไม่เป๊ะเพี้ยนเลยนะ อาหารไทยผิดแล้วมีรสอื่นแก้ ถ้าใส่เค็มไปใส่หวาน
ตัดให้ลดลง
Love
ก็ดี เรื่อยๆ ก็ปรับกันไปเรื่อยๆ คบกันก็ต้องเรียนรู้กันไป ถ้าถามว่าเป็นคนโรแมนติกไหม โอเค... พอประมาณ แต่
ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนโรแมนติกอะไรยังไง คือต้องให้อีกคนหนึ่งบอก ผมคิดแต่ว่า ณ เวลานั้น ผมแค่อยากจะบอก
ให้รู้ว่าเรารัก ความโรแมนติกจริงๆ ก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าจะต้องเป็นแพทเทิร์นยังไง มันเป็นเรื่องของความ
รู้สึก เออ... แบบนี้แหละโรแมนติก บางทีอยู่ในบรรยากาศที่ดูแล้วไม่โรแมนติก อาจจะร้อนๆ ฝุ่นๆ แต่ก็โรแมนติก
ได้ สำหรับผมเป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่ใช่เรื่องของสภาพแวดล้อมหรือแพทเทิร์น ไม่ใช่ว่ากินข้าวใต้แสงเทียน
แล้วให้ช็อกโกแลตรูปหัวใจนี่คือโรแมนติก สำหรับผมคือไม่จำเป็น อยู่สถานที่ไหนก็โรแมนติกได้ เวลานี้ผมยังไม่
ได้ตั้งเป้าหมายเรื่องการแต่งงาน เพราะคิดว่าวัยตอนนี้ 25 – 26 ต้องทำงานก่อน เหนื่อยตอนนี้ ลุยตอนนี้ดีกว่า
เพราะผมอยากประสบความสำเร็จให้เร็วที่สุด